Devlet ve Özel Sektör Tahvili Nasıl Alınır? Riskler

Tahvil, bir devletin ya da şirketin yatırımcıdan borç almak için çıkardığı borçlanma aracıdır. Siz parayı verirsiniz, karşılığında belirli tarihlerde faiz ve vade sonunda anaparayı almayı beklersiniz. Ancak her kâğıt aynı riski taşımaz; bu yüzden türünü, borçluyu ve faiz yapısını bilmeden alım yapmayın.

Bu rehberde devlet ve özel sektör tahvili arasındaki farkı, nasıl alındığını ve hangi risklerin sizi beklediğini adım adım anlatıyoruz. Okur olarak maaşlı bir çalışan olduğunuzu varsayıyoruz. Dolayısıyla örnekler de aylık gelirden birikim ayıran bir kişiye göre kurulu.

Tahvil nedir ve nasıl çalışır

Kâğıdın mantığı basit bir borç ilişkisidir. İhraççı, yani borç alan taraf, belli bir tutarı belli bir vadeyle borçlanır. Siz de o borcun bir parçasını satın alırsınız. Karşılığında ihraççı size kupon adı verilen faiz ödemeleri yapar ve vade dolunca anaparayı geri öder.

Örneğin varsayalım ki nominal değeri 100 lira olan, yılda iki kez kupon ödeyen, iki yıl vadeli bir tahvil var. Bu durumda siz dört kez kupon alırsınız, vade sonunda da 100 lirayı geri alırsınız. Ancak bu tablo yalnız borçlu ödemesini aksatmazsa gerçekleşir.

Ayrıca kâğıt fiyatı piyasada her gün değişebilir. Bu yüzden nominal değer ile piyasa fiyatı çoğu zaman farklıdır. Kısacası tahvil, sabit bir sözleşme gibi görünse de alıp satarken dalgalı bir fiyata sahiptir.

Temel kavramları şöyle özetleyebiliriz:

• İhraççı: Borcu alan devlet ya da şirket.
• Nominal değer: Vade sonunda geri ödenecek anapara.
• Kupon: Dönemsel faiz ödemesi.
• Vade: Borcun geri ödeneceği tarih.
• Getiri: Satın alma fiyatına göre elde etmeyi beklediğiniz yıllık oran.

Devlet tahvili ile hazine bonosu arasındaki ayrım

Devletin borçlanma araçları vadeye göre iki ana gruba ayrılır. Bir yıldan kısa vadeli olanlara hazine bonosu, bir yıl ve üzerindeki vadelere ise devlet kâğıdı denir. Hazine bonosunun ayrıntılarını ayrı bir yazıda ele alacağız; burada odak noktamız daha uzun vadeli tahvillerdir.

Bu ayrım önemlidir, çünkü vade uzadıkça faiz değişimlerine karşı hassasiyet de artar. Örneğin beş yıllık bir tahvil, bir yıllık bir kâğıda göre faiz hareketlerinden daha çok etkilenir. Dolayısıyla vade seçimi, risk tercihinizin bir parçasıdır.

Öte yandan devlet tahvilinde borçlu Hazine olduğu için kredi riski özel sektöre göre genellikle daha düşük kabul görür. Ancak bu “hiç risk yok” demek değildir. Faiz riski, enflasyon riski ve likidite riski devlet kâğıdında de sürer. Bu yüzden devlet tahvilini de bir yatırım aracı olarak değerlendirip riskini tartmanız gerekir.

Devlet tahvili türleri

Devlet tahvilleri faiz yapısına göre farklı biçimlerde çıkar. Her biri farklı bir ihtiyaca cevap verir. Bu nedenle türleri tanımak, hangi riski üstlendiğinizi anlamanın ilk adımıdır.

• Sabit kuponlu kâğıt: Kupon oranı ihraç anında belli olur ve vade boyunca değişmez. Ancak piyasa faizleri yükselirse bu tahvilin fiyatı düşer.
• Değişken faizli kâğıt: Kupon, belli bir gösterge faize bağlı olarak dönem dönem yenilenir. Bu yüzden faiz riskine karşı daha dirençli olabilir.
• TÜFE’ye endeksli tahvil: Anapara, enflasyon endeksine göre güncellenir. Dolayısıyla enflasyona karşı koruma amacı taşır; fakat reel getiri yine değişkendir.
• Döviz cinsi kâğıt: Anapara ve kupon döviz cinsindendir. Böylece kur riski de devreye girer.
• Kira sertifikası: Faizsiz finans ilkelerine göre yapılandırılan, tahvile benzer bir araçtır.

Örneğin enflasyona karşı birikiminizi korumak istiyorsanız endeksli tahvili araştırabilirsiniz. Bu konuda daha geniş bir çerçeve için enflasyona karşı paranızı koruma yazısına göz atabilirsiniz. Ayrıca maaşınızın enflasyon karşısındaki durumunu enflasyon maaş hesaplama aracıyla görebilirsiniz.

Özel sektör tahvili nedir

Özel sektör kâğıdı, şirketlerin yatırımcıdan borç toplamak için çıkardığı borçlanma aracıdır. Şirketler bu parayı yatırım, işletme sermayesi ya da eski borçların yenilenmesi için kullanır. Siz de karşılığında kupon ve anapara ödemesi beklersiniz.

Bu araçta borçlu bir şirket olduğu için ödeme gücü, o şirketin işlerinin nasıl gittiğine bağlıdır. Bu yüzden özel sektör tahvili genellikle devlet tahviline göre daha yüksek faiz sunar. Aradaki bu fark, yatırımcının taşıdığı ek riskin bedelidir.

Ayrıca şirketler kısa vadeli borçlanmada finansman bonosu, daha uzun vadede ise kâğıt çıkarabilir. Bankalar da benzer şekilde banka bonosu ya da banka tahvili ihraç eder. Sonuç olarak piyasada farklı vade ve yapıda çok sayıda seçenek bulunur.

Öte yandan bu çeşitlilik bir tuzak da barındırır. Yüksek faiz rakamı ilk bakışta cazip görünür; ancak arkasındaki şirketi tanımadan karar vermek büyük bir hatadır. Çünkü yüksek faiz çoğu zaman yüksek riskin işaretidir.

Devlet ve özel sektör tahvili karşılaştırması

İki türü yan yana koymak farkı netleştirir. Aşağıdaki tablo genel eğilimleri gösterir; tek tek ihraçlar bu tablodan farklı olabilir.

Bu tabloya bakınca şunu görürsünüz: iki türde de faiz riski ortaktır. Ancak kredi riski özel sektör kâğıdında belirgin şekilde öne çıkar. Dolayısıyla karşılaştırmada yalnız faiz oranına bakmak yetmez.

Kredi riski: özel sektör tahvilinin ana sorunu

Kredi riski, borçlunun kuponu ya da anaparayı zamanında ödeyememe ihtimalidir. Özel sektör tahvilinde bu risk en önemli başlıktır. Çünkü bir şirket sıkıntıya girerse yatırımcıya ödeme yapamayabilir.

Örneğin şirketin satışları düşerse ya da borç yükü ağırlaşırsa nakit akışı zayıflar. Bu durumda önce ödemeler gecikebilir, ardından yeniden yapılandırma gündeme gelebilir. En kötü senaryoda ise yatırımcı anaparanın bir kısmını ya da tamamını kaybedebilir.

Ayrıca kredi riski yalnız temerrüt anında hissedilmez. Şirket hakkında olumsuz bir haber çıktığında kâğıdın piyasa fiyatı da düşer. Bu yüzden vadeden önce satmak isterseniz zararla karşılaşabilirsiniz.

Kredi riskini değerlendirirken şu soruları sorun:

• Şirketin borcu, kârına ve nakit akışına göre ne düzeyde?
• Şirketin son dönem finansal tablolarında zarar ya da hızlı borç artışı var mı?
• Tahvilin teminatı ya da garantisi var mı?
• Şirket daha önce ödemelerini zamanında yaptı mı?

Kısacası kredi riskini anlamak için şirketi tanımanız gerekir. Faiz rakamı bu sorulara cevap vermez.

Kredi derecelendirme notu ne anlatır

Kredi derecelendirme kuruluşları, bir ihraççının borcunu ödeme gücünü değerlendirir ve bunu harf notlarıyla ifade eder. Türkiye’de bu kuruluşların faaliyet izni Sermaye Piyasası Kurulu tarafından verilir. Bu yüzden derecelendirme notunu kimin verdiğine de dikkat edin.

Notlar genel olarak yatırım yapılabilir seviye ve spekülatif seviye diye iki gruba ayrılır. Yüksek notlar daha güçlü ödeme kapasitesini, düşük notlar ise daha yüksek riski işaret eder. Ayrıca bazı raporlarda ulusal ölçek ve uluslararası ölçek ayrımı bulunur; iki ölçek birbirinin yerine geçmez.

Ancak derecelendirme notu bir görüştür. Kuruluş, eldeki bilgiye göre bir tahmin yapar. Dolayısıyla şirketin durumu hızla bozulursa not bu değişikliğe geç tepki verebilir. Öte yandan not düşürüldüğünde kâğıt fiyatı da çoğu zaman sert şekilde düşer.

Bu nedenle notu tek başına bir karar aracı olarak kullanmayın. Notun ne zaman verildiğine, görünümün olumlu mu olumsuz mu olduğuna ve raporda hangi risklerin öne çıktığına bakın. Böylece notun arkasındaki gerekçeyi de görmüş olursunuz.

Faiz riski ve fiyat ilişkisi

Faiz riski, piyasa faizleri değiştiğinde tahvil fiyatının ters yönde hareket etmesidir. Faizler yükselirse eski kâğıtların fiyatı düşer. Çünkü yeni çıkan tahviller daha yüksek kupon sunar ve eski kâğıt daha az cazip hale gelir.

Örneğin varsayalım ki yıllık kuponu yüzde 10 olan bir tahvil aldınız. Ertesi ay piyasa faizleri yüzde 12’ye çıktı. Bu durumda sizin kâğıdınızı kimse eski fiyattan almak istemez. Dolayısıyla satmak isterseniz fiyatı indirmeniz gerekir.

Ayrıca vade uzadıkça bu etki büyür. Uzun vadeli bir tahvilde küçük bir faiz değişimi bile belirgin bir fiyat hareketine yol açabilir. Bu duyarlılığı ölçen kavrama “durasyon” adı verilir; durasyon yükseldikçe fiyat oynaklığı da artar.

Öte yandan vadeye kadar tutmayı planlıyorsanız ara dönemdeki fiyat düşüşü sizi doğrudan etkilemez. Ancak bu plan, paraya vadeden önce ihtiyaç duymayacağınız varsayımına dayanır. Beklenmedik bir masraf çıkarsa zararına satmak zorunda kalabilirsiniz. Bu yüzden acil durum fonunuzu kâğıda bağlamayın.

Enflasyon ve likidite riski

Enflasyon riski, tahvilden aldığınız getirinin fiyat artışlarının gerisinde kalmasıdır. Sabit kuponlu bir tahvilde enflasyon beklenenden yüksek gelirse reel getiriniz eriyebilir. Kısacası elinize geçen para artsa bile satın alma gücünüz düşebilir.

Bu riski ölçmek için nominal getiriyi enflasyon beklentisiyle karşılaştırın. Ayrıca maaşınızdaki artışı da hesaba katın. Çünkü birikiminizin amacı, gelecekte bugünkü yaşam standardınızı korumaktır.

Likidite riski ise kâğıdı istediğiniz anda makul bir fiyattan satamama ihtimalidir. Özellikle küçük ihraçlarda ya da nitelikli yatırımcıya satılan tahvillerde alıcı bulmak zor olabilir. Bu durumda satış için fiyat indirmeniz gerekebilir.

Bu yüzden alım yapmadan önce tahvilin borsada işlem görüp görmediğini, günlük işlem hacmini ve alış satış farkını kontrol edin. Ayrıca bazı ihraçlar yalnız nitelikli yatırımcıya satılır; bu tür kısıtlamalar ikinci el piyasayı daha da daraltır.

Tahvil nasıl alınır: adım adım

Tahvil almak birkaç adımdan oluşur. İlk olarak bir banka ya da aracı kurumda yatırım hesabı açmanız gerekir. Hesap açma süreci için yatırım hesabı nasıl açılır yazısı ayrıntılı bir yol haritası sunar.

Ardından şu sırayı izleyebilirsiniz:

1. Uygunluk testini doldurun. Kurum, bilgi düzeyinizi ve risk tercihinizi bu test ile ölçer.
2. Kâğıt türünü belirleyin. Devlet mi, özel sektör mü; sabit mi, değişken mi karar verin.
3. İhraç belgelerini okuyun. İzahname, ihraç belgesi ve derecelendirme raporuna bakın.
4. Masrafları sorun. Komisyon, saklama ücreti ve diğer kesintileri yazılı olarak öğrenin.
5. Emrinizi verin. Halka arz sırasında talep toplamaya katılabilir ya da borsadan ikinci el alım yapabilirsiniz.
6. Takvimi not edin. Kupon tarihlerini ve vade gününü takviminize ekleyin.

Ayrıca devlet tahvili ihalelerine doğrudan bireysel katılım genellikle kurumlar üzerinden yürür. Bu yüzden çoğu bireysel yatırımcı, aracı kurum kanalıyla ikinci el piyasadan alım yapar. Kurumunuza hangi kanalların açık olduğunu sorun.

Halka arz mı, ikinci el piyasa mı

Özel sektör kâğıdı iki yolla alınabilir: ihraç sırasında talep toplamaya katılarak ya da borsadaki ikinci el piyasadan. Her iki yolun da kendine özgü avantajları ve dikkat noktaları vardır.

Halka arzda tahvili nominal değere yakın bir fiyattan alırsınız. Ancak talep fazla gelirse size istediğiniz tutarın bir kısmı düşebilir. Ayrıca talep toplama süresince paranız bloke kalır. Dolayısıyla bu süreyi planınıza eklemeniz gerekir.

Öte yandan ikinci el piyasada kâğıt, o günkü piyasa fiyatından işlem görür. Bu fiyat nominal değerin üstünde ya da altında olabilir. Örneğin faizler düştüyse tahvil primli işlem görür; faizler yükseldiyse iskontolu satılır.

Bu yüzden ikinci el alımda yalnız kupon oranına bakmayın. Satın alma fiyatına göre hesaplanan getiriyi, yani vadeye kadar getiriyi sorun. Böylece gerçek getiri beklentinizi daha doğru görürsünüz. Ayrıca işlenmiş faizi de hesaba katın; çünkü ikinci el alımda bir önceki kupondan bu yana biriken faizi satıcıya ödeyebilirsiniz.

İhraç belgelerinde nelere bakmalı

Özel sektör kâğıdında en değerli bilgi kaynağı ihraç belgeleridir. İzahname ve ihraç belgesi, tahvilin tüm şartlarını içerir. Ayrıca şirketler önemli gelişmeleri Kamuyu Aydınlatma Platformu üzerinden duyurur.

Belgeleri okurken şu başlıklara odaklanın:

• Risk faktörleri bölümü: Şirketin kendi gözünden taşıdığı riskler.
• Kupon ve vade yapısı: Ödeme tarihleri, faizin nasıl belirlendiği.
• Erken itfa hakkı: Şirketin kâğıdı vadeden önce geri alma hakkı olup olmadığı.
• Teminat durumu: Tahvilin arkasında bir teminat ya da garanti bulunup bulunmadığı.
• Satış kısıtlamaları: Kâğıdın kimlere satılabildiği.

Örneğin erken itfa hakkı varsa şirket, faizler düştüğünde tahvili geri alabilir. Bu durumda siz de beklediğinizden erken paranızı alır ve daha düşük faizle yeniden yatırım yapmak zorunda kalırsınız. Bu riske yeniden yatırım riski denir.

Kısacası belgeleri atlamak, sözleşmeyi okumadan imzalamak gibidir. Bu yüzden birkaç sayfa bile olsa ilgili bölümleri mutlaka okuyun.

Tahvil getirisi ve vergi

Tahvil gelirleri vergiye tabidir; ancak oran, tahvilin türüne, ihraççıya ve ihraç tarihine göre değişebilir. Birçok durumda banka ya da aracı kurum kaynakta stopaj keser. Bu kesinti mekanizmasını stopaj vergisi nedir, kimler öder yazısında ayrıntılı olarak bulabilirsiniz.

Oranlar zaman zaman düzenlemelerle değiştiği için burada sabit bir rakam vermiyoruz. Bunun yerine güncel oranı Gelir İdaresi Başkanlığı duyurularından ve aracı kurumunuzun bilgilendirmelerinden kontrol edin. Böylece yanlış bir varsayımla hesap yapmaktan kaçınırsınız.

Ayrıca bazı durumlarda yıllık beyan yükümlülüğü doğabilir. Maaş geliriniz ile menkul sermaye iradınız birlikte değerlendirilirse vergi diliminiz etkilenebilir. Bu etkiyi görmek için vergi dilimi hesaplama aracını kullanabilirsiniz. Ek olarak net maaşınızı brütten nete maaş hesaplama aracıyla kontrol etmek, birikim planınızı da netleştirir.

Kısacası vergi, net getiriyi doğrudan belirler. Bu yüzden karşılaştırmayı her zaman vergi sonrası getiri üzerinden yapın.

Maaştan tahvile birikim ayırmak

Maaşlı bir çalışan olarak kâğıda para ayırırken önce bütçenizi netleştirin. Aylık zorunlu giderlerinizi, borç ödemelerinizi ve acil durum fonunuzu ayırdıktan sonra kalan tutarı değerlendirin. Çünkü tahvil, kısa vadede ihtiyaç duyacağınız parayı bağlamak için uygun bir yer değildir.

Örneğin varsayalım ki her ay net maaşınızdan 2.000 lira birikim ayırabiliyorsunuz. Bu tutarı tek bir kâğıda yatırmak yerine farklı vadelere yaymayı düşünebilirsiniz. Böylece her vade dolduğunda bir kısım paranız serbest kalır ve faiz ortamına göre yeniden karar verebilirsiniz.

Bu yönteme vade merdiveni denir. Ayrıca devlet ve özel sektör tahvili arasında denge kurmak da bir tür dağıtım sağlar. Ancak bu dağılım, riskin tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmez.

Az tutarla başlamak isteyenler için az parayla yatırım nasıl yapılır yazısı pratik fikirler sunar. Ek olarak genel bir başlangıç çerçevesi için sıfırdan yatırıma başlama rehberi yazısını okuyabilirsiniz.

Kupon takvimini maaş gününe göre planlamak

Bir de zamanlama konusunu düşünün. Maaşınızın yattığı günü ve kupon ödeme tarihlerini yan yana koyarsanız nakit akışınızı daha kolay planlarsınız. Örneğin kupon ödemelerini kira ya da fatura gibi düzenli giderlerin olduğu aylara denk getirmek, bütçenize bir tampon ekler. Ancak kupon gelirini harcamak yerine yeniden yatırıma yönlendirmek de bir seçenektir; hangisinin size uygun olduğu, birikim hedefinize bağlıdır. Ayrıca yılda bir kez tüm pozisyonlarınızı gözden geçirin. Böylece vadesi yaklaşan kâğıtları, not değişikliklerini ve vergi durumunu tek seferde kontrol edersiniz.

Tahvil fonu ile doğrudan tahvil arasındaki fark

Doğrudan kâğıt almak yerine borçlanma araçları fonu da tercih edilebilir. Fon, birçok tahvili bir arada tutar ve profesyonel bir yönetici tarafından yönetilir. Bu yüzden tek bir şirketin kredi riskine bağımlılık azalır.

Ancak fonun da kendine özgü dezavantajları vardır. Fonun bir vadesi yoktur; dolayısıyla doğrudan kâğıtta olduğu gibi “vadeye kadar tut, anaparayı al” planı işlemez. Ayrıca fon yönetim ücreti getiriden düşer.

Öte yandan doğrudan tahvilde vadeyi ve borçluyu siz seçersiniz. Ancak tek bir ihraççıya yoğunlaştığınızda o şirketin riskini tamamen üstlenirsiniz. Kısacası iki yolun da bir bedeli vardır.

Seçim yaparken şu kriterlere bakın:

• Paranıza ne zaman ihtiyaç duyacaksınız?
• Tek tek ihraççıları inceleyecek zamanınız ve bilginiz var mı?
• Masraf yapısı getirinizi ne kadar etkiliyor?
• Fonun içinde hangi tür kâğıtlar ağırlıklı?

Fon verilerini ve içerik bilgilerini TEFAS üzerinden karşılaştırabilirsiniz.

Sık yapılan hatalar

Tahvil yatırımında bazı hatalar tekrar tekrar karşımıza çıkar. Bunları bilmek, kaybı önlemenin en kısa yoludur. Daha geniş bir liste için yatırım yaparken yapılan en büyük hatalar yazısına da bakabilirsiniz.

• Yalnız faiz oranına bakmak: Yüksek faiz, çoğu zaman yüksek riskin bedelidir.
• İhraç belgelerini okumamak: Erken itfa ya da teminatsızlık gibi şartlar gözden kaçar.
• Acil durum parasını bağlamak: Beklenmedik bir masraf, zararına satışa yol açabilir.
• Tek şirkete yoğunlaşmak: Bir temerrüt, birikimin büyük kısmını etkiler.
• Vergiyi hesaba katmamak: Brüt getiri ile net getiri arasındaki fark gözden kaçar.
• Nitelikli yatırımcı kısıtını atlamak: Sonradan satış zorlaşabilir.

Ayrıca “banka satıyorsa güvenlidir” düşüncesi de yanıltıcıdır. Banka bir aracıdır; özel sektör tahvilinde ödeme yükümlülüğü ihraççı şirkettedir. Bu yüzden alım öncesi borçluyu mutlaka tanıyın.

Tahvilde “risksiz” ifadesine neden güvenmemeli

Bazı reklamlarda ya da sosyal medya paylaşımlarında kâğıt “risksiz” diye tanıtılır. Ancak hiçbir tahvil tamamen risksiz değildir. Devlet kâğıdında bile faiz riski, enflasyon riski ve likidite riski sürer.

Özel sektör tahvilinde ise bunlara kredi riski eklenir. Dolayısıyla “garanti getiri” vaadi gördüğünüzde dikkatli olun. Özellikle aracı olmayan kişilerden gelen yüksek getirili “kâğıt” teklifleri dolandırıcılık amaçlı olabilir.

Bu yüzden şu kontrolleri yapın:

• Aracı kurumun Sermaye Piyasası Kurulu tarafından yetkilendirilmiş olup olmadığını kontrol edin.
• Tahvilin KAP üzerinde ihraç bildirimi olup olmadığını araştırın.
• Paranızı yalnız kurumun resmi hesabına ve kendi yatırım hesabınız üzerinden aktarın.

Kısacası “risk yok” diyen herkese kuşkuyla yaklaşın. Gerçek bir yatırım aracı, risklerini açıkça yazar.

Yasal çerçeve ve resmi kaynaklar

Türkiye’de kâğıt ihracı ve satışı 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu çerçevesinde düzenlenir. Sermaye Piyasası Kurulu, ihraç izinlerini ve aracı kurumların faaliyetlerini denetler. Bu yüzden yatırım yapacağınız kurumun SPK yetkisini doğrulamak ilk adımdır.

Devlet borçlanma araçlarına ilişkin ihale takvimi ve sonuçları ise Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından duyurulur. Borsada işlem gören tahvillerin fiyat ve hacim bilgileri için Borsa İstanbul Borçlanma Araçları Piyasası kaynaklarına bakabilirsiniz.

Ayrıca SPK’nın resmi sitesinde yetkili kurumların listesine ulaşabilirsiniz: spk.gov.tr. Bu listeyi kontrol etmek, sahte aracı kurum tuzağından korunmanın en basit yoludur.

Öte yandan vergi düzenlemeleri için Gelir İdaresi Başkanlığı duyurularını takip edin. Çünkü stopaj oranları zaman zaman değişebilir ve güncel olmayan bir bilgiyle hesap yapmak yanlış karara götürür.

Karar vermeden önce kontrol listesi

Kâğıt almadan önce aşağıdaki listeyi gözden geçirin. Her maddeye net bir cevap veremiyorsanız alımı erteleyin.

1. Bu paraya vadeden önce ihtiyacım olacak mı?
2. Tahvilin borçlusu kim, ödeme gücünü nasıl değerlendirdim?
3. Derecelendirme notu ne, ne zaman verildi, görünümü nasıl?
4. Faizler yükselirse fiyat düşüşünü tolere edebilir miyim?
5. Kâğıt borsada işlem görüyor mu, likiditesi yeterli mi?
6. Komisyon, saklama ücreti ve stopaj sonrası net getiri ne?
7. Erken itfa, teminat ve satış kısıtı gibi şartları okudum mu?
8. Birikimimi tek bir ihraççıda mı topluyorum?

Bu liste bir başlangıçtır. Ayrıca kendi durumunuza göre ek sorular da ekleyebilirsiniz. Böylece duygusal değil, bilgiye dayalı bir karar verirsiniz.

Sonuç

Devlet ve özel sektör tahvili, birikimini değerlendirmek isteyen çalışanlar için anlaşılır bir borçlanma aracıdır. Ancak iki türün riskleri farklıdır. Devlet kâğıdında faiz, enflasyon ve likidite riski öne çıkar; özel sektör tahvilinde ise bunlara kredi riski eklenir.

Bu yüzden faiz oranına değil, borçluya, vadeye ve belgelerdeki şartlara odaklanın. Ayrıca derecelendirme notunu bir görüş olarak kabul edin, garanti olarak değil. Sonuç olarak net getiriyi vergi ve masraflar sonrasında hesaplayın.

Son olarak şunu hatırlatalım: bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi değildir. Kendi risk tercihinize uygun kararı vermek için gerekirse SPK lisanslı bir yatırım danışmanına başvurun.