Likidite Oranı Nedir? Nakit Akışı Yönetimi ve İflas Riski

Likidite oranı, bir şirketin kısa vadeli borçlarını elindeki hızlı paraya çevrilebilen varlıklarla ne kadar rahat ödeyebileceğini gösteren ölçüdür. Kısacası, önümüzdeki bir yıl içinde vadesi gelen borçlara karşı kasada ve bankada ne kadar güç olduğunu anlatır. Bu yazıda oranı, nakit akışını ve iflas riskini adım adım ele alıyoruz.

Likidite oranı nedir ve neden önemlidir

Likidite, bir varlığın hızla ve değer kaybetmeden paraya çevrilebilmesidir. Örneğin banka hesabındaki para tam likittir. Buna karşılık bir fabrika binası likit değildir, çünkü satışı aylar sürer. Likidite oranı ise bu hızlı varlıkları kısa vadeli borçlarla karşılaştırır.

Oranın önemi basit bir gerçekten gelir. Şirketler kârla değil, nakitle borç öder. Dolayısıyla kâğıt üzerinde kâr eden bir işletme bile kasası boşsa maaş günü sıkıntıya girer. Bu yüzden bankalar, tedarikçiler ve yatırımcılar kredi ya da vade vermeden önce likidite oranına bakar.

Çalışan açısından da konu uzak değildir. Çünkü maaşınız, işverenin nakit gücüne bağlıdır. Ayrıca SGK primlerinin zamanında yatması, ikramiyelerin ödenmesi ve zam kararları da aynı kasadan çıkar. Bu nedenle likidite oranı, bir şirketin sağlığını okumanın en hızlı yollarından biridir.

Bununla birlikte oran tek başına her şeyi söylemez. Sektör, mevsim ve tahsilat vadeleri sonucu değiştirir. Dolayısıyla oranı bir fotoğraf gibi değil, zaman içindeki bir film gibi izlemek gerekir.

Likidite oranı türleri: üç temel ölçü

Uygulamada tek bir likidite oranı yoktur. Aksine analistler üç temel ölçüyü birlikte kullanır ve her biri farklı bir soruya cevap verir. Aşağıdaki tablo bu farkı özetler.

İlk olarak cari oran en geniş ölçüdür. Stokları ve alacakları da hesaba katar. Ardından asit test oranı stokları dışarıda bırakır, çünkü stok her zaman hemen satılamaz. Son olarak nakit oranı en sert testtir; yalnızca gerçekten elde olan parayı sayar.

Bu üç oran birlikte okununca tablo netleşir. Örneğin cari oranı iyi, fakat nakit oranı çok düşük bir firma, alacaklarını tahsil edemezse hızla sıkışır. Bu yüzden analistler tek bir rakama değil, üçünün arasındaki farka bakar.

Cari oran nasıl hesaplanır

Cari oran, en yaygın kullanılan likidite oranıdır. Hesaplamak için bilançodaki dönen varlıklar toplamını kısa vadeli yabancı kaynaklar toplamına bölersiniz. Dönen varlıklar; kasa, banka, ticari alacaklar, stoklar ve bir yıl içinde paraya dönecek diğer kalemlerdir.

Varsayalım ki bir işletmenin dönen varlıkları 2.000.000 TL, kısa vadeli borçları ise 1.000.000 TL olsun. Bu durumda cari oran 2 olur. Yani her 1 TL kısa vadeli borca karşılık 2 TL dönen varlık vardır. Bu rakamlar yalnızca örnektir.

Ancak bu sonucu okurken dikkatli olmak gerekir. Çünkü dönen varlıkların içinde tahsil edilmesi zor alacaklar ya da modası geçmiş stoklar olabilir. Dolayısıyla kâğıt üzerindeki 2, gerçekte çok daha düşük bir güce karşılık gelebilir.

Öte yandan oranın 1’in altına düşmesi önemli bir uyarıdır. Bu, kısa vadeli borçların dönen varlıklardan fazla olduğunu gösterir. Başka bir deyişle şirket, önümüzdeki bir yılın borçlarını mevcut kısa vadeli kaynaklarıyla kapatamaz. Böyle bir durumda yeni finansman ya da varlık satışı gündeme gelir.

Asit test oranı: stok olmadan ne kalır

Asit test oranı, likidite oranı ailesinin daha temkinli üyesidir. Birçok kaynak ona hızlı oran da der. Formülde dönen varlıklardan stokları çıkarır, kalan tutarı kısa vadeli borçlara bölersiniz. Bazı analistler peşin ödenmiş giderleri de dışarıda bırakır.

Stokların çıkarılmasının nedeni açıktır. Çünkü stok, satılana kadar para değildir. Üstelik kriz dönemlerinde stoku ancak indirimle elden çıkarabilirsiniz. Dolayısıyla asit test, “Satışlar dursa bile borçlarımı ödeyebilir miyim?” sorusuna cevap verir.

Örneğin önceki örnekteki işletmenin 2.000.000 TL dönen varlığının 800.000 TL’si stok olsun. Bu durumda asit test oranı 1.200.000 / 1.000.000 = 1,2 çıkar. Yani stoklar hiç satılmasa bile borçlar karşılanabilir görünür.

Bununla birlikte sektör farkı burada da belirleyicidir. Market ve perakende gibi stoku hızlı dönen işlerde asit test oranı düşük çıkar ve analistler bunu normal sayar. Buna karşılık hizmet şirketlerinde stok az olduğu için cari oran ile asit test birbirine yakındır.

Nakit oranı: en sert likidite testi

Nakit oranı, yalnızca kasadaki para, bankadaki mevduat ve hemen satılabilen menkul kıymetleri sayar. Alacakları ve stokları tamamen dışarıda bırakır. Bu nedenle en muhafazakâr likidite ölçüsüdür.

Formül kısadır: nakit ve nakit benzerlerini kısa vadeli borçlara bölersiniz. Örneğin bir firmanın hazır değerleri 300.000 TL, kısa vadeli borçları 1.000.000 TL ise nakit oranı 0,3 olur. Yani borçların yaklaşık üçte birini bugün kapatabilir.

Nakit oranının düşük olması tek başına alarm değildir. Çünkü çoğu şirket, parasını kasada bekletmek yerine işe yatırır. Üstelik enflasyonun yüksek olduğu dönemlerde atıl nakit değer kaybeder. Bu konuyu bireysel açıdan enflasyona karşı paranızı koruma yazısında ayrıca ele aldık.

Ancak nakit oranı çok uzun süre sıfıra yakın kalıyorsa, şirket her ödemeyi yeni gelen tahsilata bağlıyor demektir. Böyle bir yapı, tek bir büyük müşterinin gecikmesiyle bile sarsılabilir. Kısacası nakit oranı, beklenmedik şoklara karşı tamponun kalınlığını gösterir.

Nakit akışı ile kâr arasındaki fark

Birçok girişimcinin yaptığı en pahalı hata, kârı nakit sanmaktır. Oysa muhasebe bir satışı, faturayı kestiğiniz anda gelir olarak yazar. Buna karşılık para, vade dolduğunda hesaba girer. Bu arada geçen sürede şirket, kâr etmiş görünür ama elinde para yoktur.

Örneğin 90 gün vadeli satış yapan bir toptancıyı düşünün. Faturayı keser, KDV’yi beyan eder, çalışanlarının maaşını öder. Ancak müşterinin parası üç ay sonra gelir. Dolayısıyla bu üç ay boyunca giderler cebinden çıkar, gelir ise yoldadır.

Nakit akışı tablosu bu farkı görünür kılar. Üç ana bölümden oluşur:

• İşletme faaliyetleri: Satış tahsilatı, tedarikçi ödemeleri, maaş ve vergiler.
• Yatırım faaliyetleri: Makine, araç, bina alımı ve satışı.
• Finansman faaliyetleri: Kredi kullanımı, kredi geri ödemesi, sermaye artışı.

Sağlıklı bir şirkette işletme faaliyetlerinden gelen nakit pozitiftir. Aksine bu kalem sürekli negatifse ve açık kredilerle kapatılıyorsa, likidite oranı henüz kötü görünmese bile sorun büyüyor demektir.

Nakit dönüşüm süresi nasıl okunur

Nakit dönüşüm süresi, paranın işin içinde ne kadar süre kaldığını gösterir. Yani tedarikçiye ödediğiniz günden, müşteriden tahsil ettiğiniz güne kadar geçen zamandır. Bu süre ne kadar kısaysa, likidite ihtiyacı o kadar azalır.

Hesap üç parçadan oluşur. İlk olarak stokta bekleme süresini, ardından alacak tahsil süresini toplarsınız. Son olarak tedarikçiye ödeme süresini çıkarırsınız. Varsayalım ki stok 40 gün bekliyor, alacak 60 günde tahsil ediliyor ve tedarikçiye 30 günde ödeme yapılıyor. Bu durumda nakit dönüşüm süresi 70 gündür.

Bu 70 gün boyunca şirket, işini kendi parasıyla ya da krediyle finanse eder. Dolayısıyla büyüme bile likiditeyi zorlayabilir. Çünkü satış arttıkça finanse edilmesi gereken alacak ve stok da artar.

Bu yüzden hızlı büyüyen şirketlerin nakit sıkıntısı yaşaması şaşırtıcı değildir. Kısacası, likidite oranı yalnızca borç tutarına değil, bu dönüşüm döngüsünün uzunluğuna da bağlıdır. Döngüyü kısaltmak, çoğu zaman yeni kredi bulmaktan daha ucuzdur.

Maaş ve personel giderinin likiditeye etkisi

Çoğu işletmede en büyük ve en düzenli nakit çıkışı personel giderleridir. Üstelik bu gider ertelenemez. Çünkü maaşın zamanında ödenmemesi hem hukuki hem de motivasyon açısından ağır sonuçlar doğurur.

Burada sık yapılan hata, yalnızca net maaşı hesaba katmaktır. Oysa işverenin gerçek maliyeti; brüt ücret, işveren SGK payı, işsizlik sigortası işveren payı ve varsa ek ödemelerden oluşur. Bu yüzden nakit planı yaparken işverene maliyet hesaplama aracıyla her çalışanın toplam yükünü görmek gerekir.

Ayrıca vergi ve prim ödemeleri maaş gününden farklı tarihlerde çıkar. Örneğin işveren muhtasar beyannameyi ve SGK primini takip eden ayda öder. Dolayısıyla nakit takviminde bu tarihler ayrı satırlar olarak yer almalıdır. Brüt ile net arasındaki farkı görmek için brütten nete maaş hesaplama sayfası da işe yarar.

Öte yandan zam dönemleri likiditeyi doğrudan etkiler. Enflasyon farkı ya da yıllık zam, personel giderini bir anda yükseltir. Bu nedenle enflasyona göre maaş hesaplama ile olası zam etkisini önceden görmek, sürpriz nakit açıklarını önler.

Kıdem tazminatı karşılığı: görünmeyen borç

Kıdem tazminatı, likidite analizinde en çok gözden kaçan kalemlerden biridir. Çünkü bu borç her ay ödenmez, fakat birikir. Uzun süredir faaliyette olan ve çalışanı çok olan bir işletmede toplam yük ciddi bir tutara ulaşabilir.

Sorun şuradadır: kıdem tazminatı çoğu zaman beklenmedik anda doğar. Örneğin emeklilik, askerlik, evlilik nedeniyle ayrılma ya da işverenin fesih kararı ödemeyi tetikler. Dolayısıyla birden fazla çalışanın aynı dönemde ayrılması, nakit planını bir anda bozabilir.

Bu nedenle ihtiyatlı işletmeler, kıdem yükünü düzenli olarak hesaplar ve bir karşılık ayırır. Toplam tutarı görmek için kıdem tazminatı hesaplama aracını her çalışan için ayrı ayrı çalıştırabilirsiniz. Ayrıca tavan tutarını kıdem tazminatı tavanı sayfasından kontrol etmek gerekir.

Çalışan tarafında ise konu daha kişiseldir. Likiditesi zayıf bir işverenin tazminatı ödemede zorlanması mümkündür. Bu durumda neler yapılabileceğini işverenim kıdem tazminatımı ödemiyor yazısında ayrıntılı anlattık.

Nakit akışı yönetiminde temel araçlar

Nakit akışı yönetimi, büyük şirketlere özgü bir disiplin değildir. Aksine küçük işletmeler için daha hayatidir, çünkü tamponları daha incedir. Temel araçlar ise oldukça basittir.

İlk olarak 13 haftalık nakit tahmini hazırlayın. Her hafta için beklenen tahsilatları ve kesin ödemeleri yazın. Böylece açığın hangi haftada doğacağını önceden görürsünüz. Ardından bu tabloyu her hafta gerçekleşen rakamlarla güncelleyin.

İkinci olarak ödemeleri önceliklendirin. Şu sıra pratikte işe yarar:

1. Maaşlar ve SGK primleri
2. Vergi ödemeleri
3. Kredi taksitleri ve çek ödemeleri
4. Kritik tedarikçiler
5. Ertelenebilir giderler

Üçüncü olarak tahsilatı hızlandırın. Örneğin erken ödeme indirimi, düzenli hatırlatma ve vadesi geçmiş alacakların haftalık takibi etkili yöntemlerdir. Son olarak stok seviyesini gözden geçirin. Çünkü depoda bekleyen her ürün, kasadan çıkmış ama henüz dönmemiş paradır.

Bununla birlikte hiçbir araç, düzenli takip olmadan işe yaramaz. Dolayısıyla nakit tablosunu haftalık bir alışkanlığa dönüştürmek, en etkili adımdır.

Kısa vadeli finansman ve likidite tuzakları

Nakit açığı doğduğunda ilk akla gelen çözüm kredidir. Ancak kısa vadeli borçla kapatılan bir açık, likidite oranını düzeltmez; yalnızca sorunu ileriye taşır. Hatta faiz yükü eklendiği için sorun büyüyebilir.

Özellikle şu tuzaklara dikkat etmek gerekir:

• Kredi kartı ve nakit avansla işletme gideri finanse etmek: Maliyeti yüksektir ve hızla birikir. Mekanizmasını nakit avans nedir yazısında anlattık.
• Borcu borçla kapatmak: Bir krediyi ödemek için yeni kredi çekmek, zinciri uzatır.
• Gizli masrafları görmezden gelmek: Dosya masrafı, sigorta ve komisyonlar gerçek maliyeti artırır; ayrıntılar kredi çekerken masraflar yazısında.
• Kişisel kredi notunu şirket için riske atmak: Şahıs şirketlerinde işletme borcu, sahibin kişisel siciline yansır.

Bu nedenle finansmana başvurmadan önce açığın kalıcı mı geçici mi olduğunu ayırt edin. Geçici bir tahsilat gecikmesini kısa vadeli krediyle kapatabilirsiniz. Buna karşılık kalıcı bir yapısal açık, gider ya da iş modeli düzeltmesi gerektirir. Farklı teklifleri karşılaştırırken toplam maliyete bakmayı unutmayın.

İflas riskinin erken uyarı işaretleri

İflas nadiren bir gecede olur. Genellikle aylar hatta yıllar önce görünen işaretler vardır. Bu işaretleri erken fark etmek, hem işletme sahibine hem de çalışanlara zaman kazandırır.

Finansal tablolarda dikkat edilecek başlıca sinyaller şunlardır:

• Likidite oranının birkaç dönem üst üste düşmesi
• İşletme faaliyetlerinden gelen nakdin sürekli negatif olması
• Alacak tahsil süresinin uzaması
• Kısa vadeli borçların uzun vadeli borçlara göre hızla artması
• Vadesi geçmiş vergi ve SGK borçlarının birikmesi

Bunlara ek olarak davranışsal işaretler de vardır. Örneğin tedarikçilerin peşin ödeme istemeye başlaması, bankaların limitleri daraltması ve yönetimin sürekli ödeme ertelemesi önemli uyarılardır. Ayrıca çek ve senet ödemelerinin sık sık ötelenmesi, kasanın zorlandığını gösterir.

Tek bir işaret alarm sayılmaz. Ancak birkaçı aynı anda görünüyorsa, durum ciddi bir değerlendirme gerektirir. Bu aşamada bir mali müşavirle birlikte gerçekçi bir nakit planı yapmak ilk adımdır.

Borca batıklık ve Türk Ticaret Kanunu

Likidite sorunu ile borca batıklık aynı şey değildir. Likidite sorunu, borçları vadesinde ödeyememektir. Borca batıklık ise şirketin toplam borçlarının toplam varlıklarını aşmasıdır. Yani ilki bir zamanlama, ikincisi bir değer meselesidir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.376, sermaye şirketleri için bu konuda açık bir düzen kurar. Buna göre son yıllık bilançoya göre sermaye ve kanuni yedek akçeler toplamının yarısı zararla kaybolursa yönetim kurulu genel kurulu toplantıya çağırır ve iyileştirici önlemleri sunar. Kayıp üçte ikiye ulaşırsa daha ağır sonuçlar gündeme gelir.

Ayrıca borca batıklık şüphesi varsa, yönetim ara bilanço çıkarmak zorundadır. Borca batıklık gerçekten varsa yönetim durumu mahkemeye bildirmekle yükümlüdür. Bu nedenle kanun, yöneticilere sorunu gizleme değil, erken müdahale etme sorumluluğu yükler.

Kanun metnine mevzuat.gov.tr üzerinden ulaşabilirsiniz. Ancak uygulamanın ayrıntıları şirket türüne göre değişir. Dolayısıyla somut bir durumda mutlaka mali müşavir ve avukat görüşü almak gerekir.

Konkordato ve iflas: İcra ve İflas Kanunu çerçevesi

Nakit sıkışması aşılamazsa hukuk devreye girer. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu, borçlarını ödeyemeyen ya da ödeyememe tehlikesi içinde bulunan borçlulara iki temel yol sunar: konkordato ve iflas.

Konkordato, borçlunun alacaklılarla bir anlaşma yaparak borçlarını vade ya da tutar olarak yeniden yapılandırmasıdır. Kanun bu yolu m.285 ve devamı maddelerinde düzenler. Amaç, işletmeyi yaşatarak alacaklılara iflastan daha fazlasını ödemektir. Süreç mahkeme denetiminde ve bir komiser gözetiminde yürür.

İflas ise daha kesin bir sonuçtur. İflas idaresi şirketin varlıklarını satar ve parayı kanundaki sıraya göre alacaklılara dağıtır. Bu sırada m.206, işçilerin iflas açılmadan önceki belirli döneme ait ücret ve tazminat alacaklarına birinci sırada imtiyaz tanır.

Bununla birlikte iki yol da ağır ve masraflı süreçlerdir. Bu yüzden likidite oranını izlemenin asıl amacı, işi buraya kadar getirmemektir. Kısacası erken fark edilen bir nakit sorunu, çoğu zaman yeniden yapılandırma ile çözülebilir.

Çalışan gözüyle işverenin likiditesi

Çalışan olarak şirketinizin bilançosunu görme imkânınız çoğu zaman yoktur. Buna rağmen günlük hayatta bazı ipuçları, işverenin nakit durumunu yansıtır. Bu ipuçlarını bilmek, kararlarınızı zamanında vermenizi sağlar.

İlk olarak maaş ödeme düzenine bakın. Maaşın birkaç gün kayması, parçalı ödenmesi ya da eksik yatması önemli bir sinyaldir. Bu durumda ne yapmanız gerektiğini maaşım eksik yattı yazısında adım adım anlattık.

İkinci olarak SGK bildirimlerini kontrol edin. e-Devlet hizmet dökümünüzde prim günlerinin eksiksiz görünmesi gerekir. Eksik ya da gecikmeli bildirim varsa SGK primlerim eksik yatırılmış rehberi yol gösterir.

Üçüncü olarak kendi bütçenizi güçlendirin. Çünkü işverenin nakit sorunu, en hızlı sizin kasanıza yansır. Birkaç aylık gideri karşılayacak bir birikim, belirsiz bir dönemde size seçme özgürlüğü tanır. Ayrıca kişisel borçlarınızı düzenlemek için borçlardan kurtulma rehberi yazısına göz atabilirsiniz.

Kişisel bütçede likidite oranı mantığı

Likidite oranı yalnızca şirketler için değildir. Aynı mantığı kendi bütçenize uygulayabilirsiniz. Böylece maaşınızla borçlarınız arasındaki dengeyi daha net görürsünüz.

Kişisel versiyon oldukça sadedir. Paya; vadesiz hesap, kolay bozulabilen mevduat ve acil durum birikimini yazın. Paydaya ise önümüzdeki üç ay içinde ödemeniz gereken borçları koyun. Örneğin kredi kartı ekstresi, kredi taksitleri ve kira bu gruba girer.

Varsayalım ki hazır paranız 60.000 TL, üç aylık zorunlu ödemeleriniz ise 90.000 TL olsun. Bu durumda kişisel likidite oranınız yaklaşık 0,67’dir. Yani maaş bir ay gecikse, ödemelerin bir kısmını karşılayamazsınız. Bu rakamlar yalnızca örnektir.

Bu hesap, kredi kartı borcunu yönetmede de işe yarar. Çünkü asgari tutarı ödemek likidite açığını gizler ama kapatmaz. Konunun ayrıntıları kredi kartı asgari tutar yazısında yer alıyor. Ayrıca vergi diliminizin yıl içinde değişmesi netinizi düşürebilir; vergi dilimi hesaplama ile bunu önceden görebilirsiniz.

Likidite oranını iyileştirmenin yolları

Oranı düzeltmenin iki yolu vardır: payı büyütmek ya da paydayı küçültmek. Ancak her yöntemin bir maliyeti vardır. Bu yüzden seçimi, sorunun kaynağına göre yapmak gerekir.

Payı büyütmek için şu adımları kullanabilirsiniz:

• Vadesi geçmiş alacakları sistemli biçimde tahsil etmek
• Yavaş dönen ya da modası geçmiş stoku elden çıkarmak
• Kullanılmayan duran varlıkları satmak
• Ortaklardan sermaye artışı istemek

Paydayı küçültmek için ise şunları yapabilirsiniz:

• Kısa vadeli borçları uzun vadeye çevirmek
• Tedarikçilerle vade uzatımı görüşmek
• Ertelenebilir yatırım ve harcamaları ötelemek

Burada dikkat edilmesi gereken bir nokta vardır. Kısa vadeli borcu uzun vadeye çevirmek, cari oranı hemen iyileştirir. Fakat toplam borç azalmaz ve faiz maliyeti artabilir. Dolayısıyla bu adım, gerçek bir iyileşme değil, zaman kazanma aracıdır.

Sonuç olarak en kalıcı iyileşme, işletme faaliyetlerinden pozitif nakit üretmekten gelir. Yani kârlı satış, hızlı tahsilat ve kontrollü giderler. Diğer tüm yöntemler bu temeli desteklemek içindir.

Likidite analizinde sık yapılan hatalar

Likidite oranı basit görünür, ancak yanlış okunduğunda yanıltıcı olabilir. Pratikte en sık rastlanan hatalar birkaç başlıkta toplanır.

İlk hata, tek bir dönemin bilançosuna bakmaktır. Oysa bilanço, yılın son gününün fotoğrafıdır. Örneğin yıl sonunda tahsilatı hızlandıran bir şirket, o gün güçlü görünür ama ocak ayında sıkışabilir. Bu nedenle çeyreklik ya da aylık trendi izlemek gerekir.

İkinci hata, sektör farkını unutmaktır. Bir yazılım şirketiyle bir inşaat firmasının oranlarını karşılaştırmak anlamsızdır. Çünkü iş modelleri ve nakit döngüleri tamamen farklıdır. Dolayısıyla doğru kıyası aynı sektördeki benzer ölçekli firmalarla yaparsınız.

Üçüncü hata, alacakların kalitesini sorgulamamaktır. Tahsil edilemeyecek bir alacak, dönen varlıklarda görünse de gerçekte değersizdir. Ayrıca şirket şüpheli alacaklar için karşılık ayırmamışsa oran olduğundan iyi çıkar.

Son olarak, bilanço dışı yükümlülükleri görmezden gelmek de yaygın bir hatadır. Örneğin verilen kefaletler ve teminatlar, bir gün nakit çıkışına dönüşebilir. Bu yüzden dipnotları okumak, oranın kendisi kadar önemlidir.

Hangi durumda uzmana başvurmalısınız

Likidite oranını hesaplamak herkesin yapabileceği bir iştir. Ancak sonucu yorumlamak ve doğru kararı vermek çoğu zaman uzmanlık ister. Özellikle bazı durumlarda profesyonel destek almak gerekir.

Örneğin oran birkaç dönemdir düşüyor ve nedenini net açıklayamıyorsanız bir mali müşavirle çalışın. Ayrıca vergi ya da SGK borcu birikmeye başladıysa gecikmeden harekete geçin. Çünkü bu borçlara gecikme zammı eklenir ve yük hızla büyür. Vergi takvimi ve güncel duyurular için Gelir İdaresi Başkanlığı sitesini düzenli izleyin.

Bunun yanında konkordato ya da yeniden yapılandırma düşünüyorsanız mutlaka bir avukata danışın. Çünkü bu süreçlerin şekil şartları ve süreleri katıdır. Küçük bir usul hatası, bütün planı boşa çıkarabilir.

Çalışan tarafında da aynı ilke geçerlidir. Maaş ya da tazminat alacağınız ödenmiyorsa, arabuluculuk ve dava süreçleri için bir iş hukuku avukatından görüş alın. Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; kendi durumunuz için mali müşavir ya da avukat görüşünün yerini tutmaz.

Özet: likidite oranı için pratik kontrol listesi

Buraya kadar anlattıklarımızı kısa bir listeye dönüştürelim. Böylece ister işletme sahibi ister çalışan olun, durumu hızlıca değerlendirebilirsiniz.

İşletme sahipleri için:

• Cari oran, asit test ve nakit oranını her ay hesaplayın.
• 13 haftalık nakit tahmini tutun ve haftalık güncelleyin.
• Personel giderini brüt ve işveren payıyla birlikte planlayın.
• Kıdem tazminatı yükünü düzenli hesaplayın.
• Kısa vadeli borcu borçla kapatmaktan kaçının.

Çalışanlar için:

• Maaş ödeme düzenindeki değişiklikleri not edin.
• e-Devlet hizmet dökümünüzü düzenli kontrol edin.
• Kendi kişisel likidite oranınızı hesaplayın.
• Birkaç aylık gideri karşılayan bir birikim oluşturun.

Kısacası likidite oranı, bir şirketin ya da bir hanenin nefes alma payıdır. Bu payı erken ölçmek, sorunları büyümeden çözmeyi sağlar. Dolayısıyla rakamları düzenli izlemek, en ucuz sigortadır.